Ötekileştiremediklerimizden misiniz?

24 Ocak 2014 Cuma

  Bu zamana kadar çoğu kez savunduğum bir şey var: Bir insan diğer bir insandan farklı değil!
  Ama sanırım bunu savunurken unuttuğum bazı şeyler var.
  Sorun şu ki, bize, size bakıp gerek dış görünüş gerek karakteristik özellikleriniz nedeniyle ''farklı'' olarak gören insanları bizler ''Bizi ötekileştirmeyin!'' diyerek hepimizin aynı olduğunu savunurken bizler de onları ötekileştiriyorduk aslında. Tek fark, onlar çoğunluk grupta olduğu için ezilen taraf, ilk ötekileştirilen insanlar oluyor.
  Kesin yargılara varmak istemiyorum, sadece kendimle tartışıyorum.
  Peki neden onlara karşı çıkarken biz de aynı şeyi yapıyoruz? Bence bunun nedeni onların bizi farklı görmesi. Demek istediğim şey şu, sen beni farklı görmezsen, neden ben seni farklı göreyim? Siz beni öteki yapıp çoğunlukta olduğunuz için dışlıyorsunuz evet, biz de azınlıkta olduğumuz için sizinle aynı ortamda bulunmak istemeyerek sizi kendimizce dışlıyoruz, öteki yapıyoruz. Bunun nedeni aslında sizsiniz.
  Anlaşılmayan bir şey var mı?
  Sadece düşünüyorum.
  Bence egoistliğin, aşırı bencilliğin çıkış noktası da bu.
  Sonuç olarak beni aralarında kabul gören bir insan grubu içerisinde neden kendimi onlardan daha üstün göreyim? Neden bencillik yapıp ben merkezci tutum sergileyeyim? Sen beni bakışlarınla küçümseyip, farklı damgası yapıştırmazsan, ben de sana farklı damgası yapıştırmam. Bencil davranmam. Zorunluluktan bulunduğum, beni ötekileştiren insanlar topluluğunda kendi çıkarımı mı daha çok düşünürüm, yoksa grubun çıkarını mı?
  Cevap basit.
  Her şeyin birbirine bağlı olduğunu düşünüyorum. Sen bana ne yaparsan, ben de sana aynısını yaparım. İnsanlar arasındaki ilişki bu.
  Temelde tam olarak bu.
  Sen bana ne yaparsan, aynısını ben de sana yaparım.
  Bütün olaylar bu çerçevede gerçekleşir.
  Sonucunda bütün olaylar buna dayalı.
  Ötekileştirme hoş bir şey değil.
  Ama sen bana yaparsan aynısını ben de sana yaparım.
 

0 yorum:

Yorum Gönder

Köşe Yazıları